Het inflatiespook is terug

27/10/2021

We gingen onlangs naar de nieuwste James Bond-film om Daniel Craigs laatste optreden als de Britse superspion te zien. Het was Craigs vijfde optreden sinds zijn introductie in 2006 en de laatste release markeerde een nogal explosief einde van een tijdperk in de nieuwste verhaallijn van 007. In onze iets minder glamoureuze wereld van expatsvermogensbeheer, zouden we ook te maken kunnen krijgen met een einde van een tijdperk. Sinds 2010 bedraagt de inflatie in de G10-landen gemiddeld 1,5%, wat onder de typische doelstelling van de beoogde 2% van de centrale banken ligt. Dit jaar hebben we de inflatie scherp zien stijgen en hoewel een groot deel van het verhaal suggereert dat deze bewegingen van voorbijgaande aard zijn, hebben de gebeurtenissen van de afgelopen weken een moedige uitdaging voor deze visie gevormd.


Ten eerste het tijdelijke geval. De scherpe stijgingen zijn het gevolg van drie krachten: 

1. Basisrente-effecten met hogere jaar-op-jaar prijzen dit jaar gezien de economische ineenstorting van vorig jaar.

2. Een scherpe hervatting van de activiteit naarmate de lockdown beperkingen zijn versoepeld.

 3. Aanbodtekorten in een reeks industrieën die de beschikbaarheid van goederen onder druk zetten (kosteninflatie). 

Al deze hebben ertoe bijgedragen dat de inflatie van de producenten- en consumentenprijzen dit jaar in de VS respectievelijk 11,8% en 5,4% bereikte, niveaus die we sinds 1980 niet meer hebben gezien. Voor Bond-fans is dat de tijd van Roger Moore, maar het is een zet die zijn voorganger Sean Connery 'schokkend' zou kunnen noemen. 

Centrale bankiers waren grotendeels op één lijn met de voorbijgaande visie: de stijgingen waren het gevolg van pandemie gerelateerde verstoringen en het duurde niet lang voordat deflatoire krachten, zoals technologische ontwrichting, demografie en schulden de leiding zouden nemen en de inflatie zou afnemen, wat inhield dat er geen scherpe verkrapping van het monetair beleid nodig zou zijn.

De recente explosie van de groothandel gasprijzen (een stijging van 400% op een bepaald punt in Europa dit jaar), resulterend in hogere energieprijzen voor huishoudens, samen met hogere olie-, benzine- en voedselprijzen, zullen echter doorwerken in de inflatiecijfers en kunnen enige tijd aanhouden. Deze effecten hebben kennelijk het argument aangewakkerd dat inflatie inderdaad minder van voorbijgaande aard zou kunnen zijn en ze hebben o.a. de gouverneur van de Bank of England, Bailey, gedwongen aan te kondigen dat de centrale bank 'zal moeten handelen', verwijzend naar het verhogen van de rentetarieven.

Dan heeft u ook nog de structurele inflatie en die draait om de monetaire stimulans sinds het begin van de Covid-pandemie. De groei van de geldhoeveelheid op jaarbasis steeg eind vorig jaar tot iets minder dan 25%, de hoogste ooit waargenomen en blijft vandaag hoog. De onderliggende stelling is dat als er plotseling meer geld achter hetzelfde aantal goederen zit, of als de geldhoeveelheid groter is dan nodig is om economische groei te financieren, de prijzen moeten stijgen en hoog zullen blijven totdat die geldhoeveelheid onder controle is. Critici zullen wijzen op hardnekkige doelinflatie na de stimuleringsprogramma's - deels verklaard doordat banken veel van het gecreëerde geld bijhouden en er dus minder in de reële economie terechtkwam en dit hoewel de monetaire injecties in de afgelopen 18 maanden veel groter was. De looninflatie zal hier waarschijnlijk ook de sleutel zijn. Tot dusverre heeft het de recente consumentenprijzen niet veel hoger gevolgd, maar als het dat wel doet, mogelijk gezien de wijdverbreide tekorten aan arbeidskrachten, zal het de pleidooien voor een meer diepgewortelde inflatie verder aanwakkeren.

Dus, wat denken de markten? De verwachtingen van de VS zijn redelijk goed verankerd gebleven - de verwachte inflatie voor vijf jaar is gestegen naar 2,6% per jaar, meer dan 2% maar slechts 0,1% hoger dan het gemiddelde van deze verwachtingen sinds 2010. De bewegingen zijn aantoonbaar opmerkelijker geweest in het VK en Europa, met verwachtingen op hun hoogste punt in het post-crisistijdperk (4%). Over het algemeen zijn de verwachtingen gestegen, maar een op hol geslagen inflatie wordt niet verwacht. We zijn zeker van mening dat de risico's van een hardnekkiger inflatie de laatste tijd zijn toegenomen, maar per saldo blijven we geloven dat een normalisering van de ontwrichtingen op de kortere termijn zou moeten helpen om de inflatie onder controle te houden.

Terwijl we wachten om de volgende 007 op het witte doek te zien, zullen we ook moeten afwachten welke inflatiecijfers onze Bloomberg-schermen de komende maanden zullen bereiken. Desalniettemin willen we als multi-asset beleggers onze klantenportefeuilles samenstellen die in verschillende scenario's kunnen presteren, met andere woorden eigen activa die kunnen beschermen en schitteren tijdens perioden van hogere inflatie. In het afgelopen jaar hadden we een algemene voorkeur voor inflatiegekoppelde obligaties, maar zelfs na recente stijgingen van de rente zien ze er onaantrekkelijk uit. Een inflatiekoppeling die is ingebed in vastgoed- en infrastructuuractiva is nu onze voorkeursroute, samen met waardeaandelen en obligaties met variabele rente.


Indien het bovenstaande met u resoneert en mocht u vragen hebben over internationale pensioenen, sparen, verzekeringen of vermogensopbouw en -beheer of wilt u uw bestaande beleggingsportefeuille gratis laten screenen (op die manier krijgt u een tweede opinie over de assets die u bij een andere bank en/of financiële raadgever aanhoudt), neem dan contact met ons - info@expat.biz - voor een vrijblijvend advies.